Στίχοι
Σ’ όσα κάστρα κι αν επήγα, κι όσα γύρισα,
σαν της χήρας τ’ θυγατέρα, καλέ δεν απάντησα.
Κάθε Κυριακή ν' αλλάζει, να στολίζεται
και στο παραθύρ’ να βγαίνει, καλέ, να γυαλίζεται.
Ο Μεμέτ Αγάς περνάει και τη λόγιασε
ρίχνει μήλο τη χτυπάει, καλέ, δεν το δέχτηκε.
Ρίχνει και τον αρραβώνα, χαμογέλασε
και την Τρίτη ο μεμέτης, καλέ, στέλνει προξενιό.
Καλημέρα σταυρομάνα, θειά Κυρέτσινα,
δεν μας δίνεις την Τασία, καλέ, στο Μεμέτ Αγά.
Δε σας δίνω της Τασία, στο Μεμέτ Αγά,
είναι τούρκος την αρταίνει, καλέ, την Παρασκευή.
Σώπα μάνα, σώπα μάνα, μην το ξαναπείς,
τον Μεμέτ Αγά θα πάρω καλέ, 'γω τον αγαπώ.
Σχετικά με το τραγούδι
Eρωτικό, παραδοσιακό τραγούδι των Μεταξάδων Έβρου που ανήκει στον επτασημο συρτό χορό, με θεματολογία σχετικά με τον διαχρονικό έρωτα ανάμεσα σε Ελληνίδα και Τούρκο, ένα γνωστό μοτίβο στη δημοτική τραγουδιστική παράδοση της Θράκης και της ευρύτερης Ελλάδας.
Το τραγούδι αφηγείται την ιστορία της χήρας κόρης που ξεχωρίζει για την ομορφιά της, καθώς την παρατηρούν όλοι και τελικά ο Μεμέτ Αγάς, ένας Τούρκος αξιωματούχος, την ερωτεύεται και προσπαθεί να την κερδίσει. Το τραγούδι εμπνέεται από το σύνθετο κοινωνικό τοπίο της Οθωμανικής εποχής στον Έβρο και ειδικά στη περιοχή των Μεταξάδων και του Διδυμοτείχου, αποτυπώνοντας την αλληλεπίδραση ντόπιων και Τούρκων μέσα από προσωπικές και συλλογικές ιστορίες.
Η μελωδία αποδίδεται σε επτασημο (7/8) συρτό χορό, χαρακτηριστικό για τα τοπικά πανηγύρια και τους χορούς του Έβρου και της Θράκης. Η παρουσίαση γίνεται συχνά σε ομαδικό πλαίσιο, με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων όπως λύρα, νταούλι ή κλαρίνο.