Στίχοι
Πουλάκι πα- κι αμάν-αμάν, πουλάκι πάει κι κόνιψει,
πάνου στην καλαμίτσα, πουλί μ' κι αγαπημένου.
κι αν δε λαλού- κι αμάν-αμάν, κι αν δε λαλούσει σαν πουλί
σαν όλα τα πουλάκια, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Βασιλοπού- κι αμάν-αμάν, βασιλοπούλα τ' άκουσει
Υπό 'να ψηλό σαράι, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Καλότυχου κι αμάν-αμάν, καλότυχου πουλάκι μου
αυτήν τ' λαλίτσα πο' χεις, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Τι 'δεις καρή μ' κι αμάν-αμάν, τι δεις κορή μ' κι ζήλειψεις
που μένα τ' αγριοπούλι, πουλί μ' κι αγαπημένου.
που συ κοιμό- κι αμάν-αμάν, που συ κοιμάσει στα ψηλά
στις καργιόλις τα μιντέρια, πουλί μ' κι αγαπημένου,
Κι γω κοιμού - κι αμάν-αμάν, κι γω κοιμούμι στα χαμηλά
στις λάσπες κι στα χιόνια, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Που συ τρώεις κι αμάν-αμάν, που συ τρώεις ζεστό ψωμί
κι γω βόσκω χορτάρι, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Που συ πίνεις κι αμάν-αμάν, που συ πίνεις γλυκό κρασί
κι γω νιρό 'πτου ρέμα, πουλί μ' κι αγαπημένου.
Σχετικά με το τραγούδι
Τοπικό γαμήλιο τραγούδι σε ρυθμό εξάσημο (ζωναράδικος χορός). Το τραγούδι αποδίδει η χορωδία του Συλλόγου Γυναικών Μεταξάδων υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Κισσούδη. Η εισαγωγή του τραγουδιού είναι δημιουργία του Δημήτρη Δουρδούλη.
Το τραγούδι ανήκει στο είδος της παραλογής, καθώς συνδυάζει ποιητική αφήγηση με συμβολισμό και δραματική ένταση. Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα από τον διάλογο ή την αντίστιξη ανάμεσα στο πουλί και τη βασιλοπούλα. Το πουλί συμβολίζει την ελευθερία, την ευημερία και την απόσταση από τη σκληρή πραγματικότητα της κοπέλας, η οποία εκφράζει την πίκρα της κοινωνικής ανισότητας και τον πόθο για κάτι ανώτερο ή καλύτερο.
Η εναλλαγή εικόνων μεταξύ του πουλιού που ζει στα “ψηλά”, και της κοπέλας που ζει “στα χαμηλά”, δημιουργεί μια λυρική ένταση που αγγίζει τα όρια του κοινωνικού σχολίου.